Okres najdawniejszy
ok. 4000 lat p.n.e. – pierwsze odkryte ślady pobytu człowieka na terenach obecnie wchodzących w skład miasta.
ok. 1300–1100 lat p.n.e. – osadnictwo ludności kultury łużyckiej; jedno z cmentarzysk odkryto na legnickich Bielanach.
VIII w. p.n.e. – osady ludności kultury łużyckiej na Przedmieściu Stare Piekary (z warsztatem odlewniczym brązu) i nad Czarną Wodą (Garncarska Góra).
VI–VII w. – na Śląsku pojawili się Słowianie.
VII–XI w. – w miejscu obecnego zamku funkcjonuje gród z umocnieniami ziemno-drewnianymi.
1149 r. – nazwa "Legnica" pojawia się w dokumencie Bolesława Kędzierzawego, zwierzchniego księcia Polski.
1175 r. – dokument potwierdzający, że gród legnicki był siedzibą kasztelana; Do grodu przylegało niewielkie, owalne podgrodzie, całość otaczały umocnione wały drewniano-ziemne, wewnątrz których znajdowało się 25–30 domostw. Znaczenie grodu potwierdza znaczna liczba osad służebnych w okolicy: Piekary, Rzeszotary, Szczytniki, Złotniki.
XI/XII w. – budowa rezydencji książęcej, rozpoczęta przez księcia Bolesława Wysokiego, kontynuowana przez Henryka Brodatego.
ok. 1180 r. – wzniesienie kaplicy Bożego Grobu.
1202 r. – wzmianka o Stefanie, kasztelanie legnickim
1203 r. – pierwsza wzmianka o kościele Najświętszej Maryi Panny.
1208 r. – pierwsza wzmianka o kościele św. Piotra.
1211 r. – uruchomienie w Legnicy jednej z najstarszych na Śląsku mennic; w XIII w. bito w niej jednostronne monety, tzw. brakteaty, a w XIV w. – dwustronne kwartniki.
1220 r. – Henryk Brodaty funduje kaplicę zamkową (rozebraną w 1621 r.; jej przyziemie z reliktami rzeźbiarskiego wystroju odkryto w latach 1958–1964).
1241 r. – najazd Mongołów; 9 kwietnia w bitwie pod Legnicą ginie książę Henryk II, zwany później Pobożnym.
1245 r. – Legnica zostaje wymieniona w bulli papieża Innocentego IV jako jeden z 22 grodów kasztelańskich.
1248 r. – Legnica staje się stolicą odrębnego księstwa, które przypada Bolesławowi Rogatce.
1252 r. – wzmianka o Radwanie, który otrzymuje od Bolesława II Rogatki wójtostwo dziedziczne (przez niektórych badaczy dokument ten uważany jest za akt lokacyjny);
1252 r. – powstaje pierwsza łaźnia dla ubogich;
1252 r. – potwierdzenie istnienia dworu biskupów wrocławskich.
Od miasta lokacyjnego do końca czasów piastowskich
1258 r. – Witelon zakłada w Legnicy szkołę parafialną (prawdopodobnie pierwszą w Polsce) przy kościele św. Piotra.
1264 r. – Legnica uzyskuje prawa miejskie.
ok. 1278 r. – książę Bolesław funduje klasztor dominikanów.
1294 r. – franciszkanie mniejsi obejmują klasztor i rozpoczynają budowę kościoła (w miejscu obecnego kościoła pw. św. Jana); budowę kościoła zakończono w 1298 r.
XIII/XIV w. – wokół miasta wzniesiono mury.
XIV w. – rozkwit handlu i rzemiosła, m. in. dzięki położeniu miasta przy głównej drodze łączącej Niemcy z Polską i dalej z Rusią.
1339 r. – na pieczęci miejskiej widnieje herb z postacią św. Piotra, patrona głównego kościoła parafialnego; używano też pieczęci z wizerunkiem dwóch siedzących postaci: św. Piotra z kluczem i św. Pawła z mieczem; sto lat później uproszczono ten wizerunek poprzestając wyłącznie na dwóch skrzyżowanych kluczach; herb w tej postaci pozostawał w użyciu aż do czasów pruskich.
1300 r. – wzmianka o istnieniu rady miejskiej, która przejęła uprawnienia wójta.
1313 r. – wzmianka o istnieniu „miasta żydowskiego” nad Czarną Wodą.
1314 r. – Legnica otrzymała od Bolesława III prawo przymusu drogowego (w granicach księstwa legnickiego) na drodze wiodącej z Polski do Miśni, Saksonii i Turyngii.
1318 r. – Legnica uzyskuje prawo wagi.
1318 r., 23 marca – miasto uzyskuje zezwolenie Bolesława III na budowę ratusza.
1327–1380 – budowa nowego kościoła św. Piotra (w miejscu wcześniejszej świątyni).
1329 r. – Bolesław III uznaje zwierzchnictwo Korony Czeskiej.
1330 r. – Legnica liczy ok. 10 tys. mieszkańców.
1337 r. – budowa pierwszego drewnianego wodociągu.
1338 r. – wielki pożar
1340 r. – powstają regulacje dotyczące piwa i przepisy przeciwpożarowe.
1341 r. – rozbudowa kościoła i klasztoru franciszkańskiego.
1342 r. – Legnica uzyskuje monopol na handel solą w swoim okręgu.
ok. 1345 r. – powiększenie miasta i rozbudowa murów miejskich.
1345 r. – wybicie pierwszych legnickich florenów.
1346 r. – miasto przejmuje książęcą mennicę.
1353 r. – książę Wacław I nadaje Legnicy prawo swobodnego wyboru rady miejskiej.
1362–1386 – budowa nowego kościoła NMP (na miejscu wcześniejszej świątyni).
1368 r. – wodociąg korytkowy zaopatruje miasto w wodę.
1374 r. – powstanie cechu garncarzy, jednego z najstarszych na Śląsku.
1411 r. – pożar warzelni piwa niszczy niemal całe miasto.
1419 r. – zjazd książąt śląskich w Legnicy w celu zwalczania rycerzy-rozbójników.
1420 r. – pierwszy młyn papierniczy na Śląsku powstaje w Legnicy.
1423 r. – budowa klasztoru kartuzów za Kaczawą.
1428–1430 – rozbudowa fortyfikacji miejskich z rozkazu księcia Ludwika II; zniszczenie kolegiaty Grobu Świętego.
1430 r. – husyci palą przedmieścia Legnicy.
ok. 1430 r. – powstaje wodociąg doprowadzający wodę do ujęć w rynku; działa 30 browarów.
1447 r., 22 lutego – burmistrzem zostaje Ambroży Bitschen.
1449 r. – bunt mieszczan legnickich pod przywództwem Ambrożego Bitschena.
1453 r. – przywilej herbowy od króla Czech. W godle miasta pojawił się czeski lew trzymający skrzyżowane klucze. Nowy herb nie zyskał aprobaty legniczan. Został odrzucony, jako sugerujący podporządkowanie Koronie Czeskiej. Zaczęto go używać (i do dziś jest oficjalnym herbem Legnicy) dopiero w XVIII wieku, kiedy już zapomniano o wcześniejszych konotacjach
1453 r. – wygnanie Żydów z miasta
1453 r. – Legnica otrzymuje przywilej wyłącznego wyszynku piwa na terenie całego księstwa (potwierdził go w 1507 r. Fryderyk II).
1464 r. – urodziny Jerzego Libana. prawdziwe nazwisko – Weihrauch, czyli po polsku - Kadzidło, a w tłumaczeniu na grekę – Libanus; studiował w Krakowie, gdzie później był kantorem i nauczycielem greki, a w końcu rektorem w szkole przy kościele Mariackim; zmarł w 1546 roku.
1466 r. – powstaje wielki ołtarz Michała Obilmana dla kościoła św. Piotra. Po otwarciu skrzydeł wypełniał całą szerokość prezbiterium (ok. 7,5 m), rozebrany w 1756 roku.
1475 r. – książę Fryderyk I funduje klasztor franciszkanów obserwantów na Przedmieściu Głogowskim.
1496 r. – ukończenie nowej kolegiaty Grobu Świętego.
1504–1547 – rządy księcia Fryderyka II, który był testatorem Hołdu Pruskiego (1526), przebudował legnicki zamek w duchu renesansu i zapoczątkował proces przekształcania Legnicy w twierdzę.
1505 r. – pobyt Zygmunta Jagiellończyka na zamku, późniejszego króla Polski Zygmunta I Starego.
1519–1529 – pobyt Kaspra Schwenckfelda na dworze książęcym.
1522 r. – pierwsze luterańskie nabożeństwo w Legnicy.
1523 r. – książę Fryderyk II deklaruje wyznanie ewangelickie.
1524 r. – wygnanie wygnanie franciszkanów obserwantów (bernardynów) z Legnicy, zabudowania klasztorne częściowo zniszczono a częściowo przekazano do użytku świeckiego.
1526 r., 29 września – powołanie uniwersytetu luterańskiego z wydziałami: Teologii, Prawa i Filozofii; uniwersytet został rozwiązany (1529) zanim w pełni rozwinął swoją działalność.
1528 r. – założenie pierwszej drukarni w mieście przez przybyłego z Zurychu Simprechta Sorga .
1534 r. – nowy porządek kościelny wprowadzony przez Fryderyka II.
1541 r. – likwidacja klasztoru franciszkanów mniejszych. Kościół św. Jana staje się kościołem dworskim.
2. poł. XVI w. – wymiana drewnianej zabudowy na murowaną.
1591 r. – założenie oficyny wydawniczej Mikołaja Schneidera Sartoriusa (obecnie ul. Partyzantów).
1609 r. – wielki pożar, spłonęło 370 budynków.
1618–1621 – początek działań wojny trzydziestoletniej.
1621 r. – „Akord drezdeński” – potwierdzenie wolności wyznaniowych.
1633 r. – epidemia dżumy, wielki pożar
1633 r. – pierwsza skrzynka pocztowa, wg magdeburskiej gazety "Der Morgen" z 1984 r. była to pierwsza, udokumentowana skrzynka pocztowa na świecie.
1634 r. – spalenie przedmieść przez wojska cesarskie.
1636 r. – urodziny Georga Thebesiusa. Prawnik i uczony; po studiach powrócił do Legnicy, pełnił urząd pisarza miejskiego; autor kroniki „Liegnitzische Jahr-Bücher” wyd. w 1773 r..
1646 r., 28 kwietnia – założenie przez Jerzego Rudolfa (1612-1653) Fundacji Świętojańskiej, do której zadań należała opieka nad kościołami i szkołami oraz "Rudolfiną" - dawną biblioteką książęcą oddaną na użytek szkoły parafialnej przy kościele św. Jana.
1672 r. – kolejny wielki pożar miasta.
1674 r. – wprowadzenie nowego ordynku ogniowego.
1675 r., 21 listopada – śmierć Jerzego Wilhelma, ostatniego męskiego potomka rodu Piastów.
1676 r., 9 lutego – uroczysty pochówek Jerzego Wilhelma w kościele św. Jana.
Pod panowaniem Habsburgów
1676 r. – miasto złożyło hołd lenny cesarzowi Leopoldowi I jako swojemu księciu
1677–1679 – prezbiterium kościoła św. Jana przekształcono w reprezentacyjną kaplicę grobową – Mauzoleum Piastów.
1689 r. – w Legnicy rozpoczynają działalność jezuici.
1700 r., 5 kwietnia – dekret fundacyjny Leopolda I dla franciszkanów reformatów na Przedmieściu Chojnowskim; 19 października uroczyste wprowadzenie zakonników do miasta.
1701–1708 – wzniesiono kolegium jezuickie przy kościele św. Jana.
1703 r. – wezbrana Kaczawa przelała most wrocławski, odcinając na 14 dni kompletnie zalane Kartuzy.
1706 r. – konwencja w Altranstadt, na mocy której protestanci mieli odzyskać odebrane im wcześniej kościoły i uzyskali gwarancje praw wyznaniowych i politycznych.
1707 r. – rozpoczęto budowę klasztoru Bernardynów, proj. C.L.de Carniola; inwestycja trwała do 1716 r.
1708 r. – dekret cesarski o utworzeniu, na bazie Fundacji Świętojańskiej, Akademii Rycerskiej.
1709 r. – budowa najstarszego, południowego skrzydła Akademii (z ujeżdżalnią).
1714–1729 – budowa barokowego kościoła św. Jana.
1715 r. – uroczysta konsekracja kościoła św. Krzyża i Matki Boskiej Bolesnej przy klasztorze franciszkanów (budowę rozpoczęto w 1709 r.).
1725–1735 – budowa pozostałych skrzydeł Akademii Rycerskiej wg projektu A. E. Martinellego.
1728 r. – budowa nowej, barokowej siedziby opatów lubiąskich, tzw. Domu Lubiąskiego, przy obecnej ul. Partyzantów.
1738–1741 – budowa barokowego ratusza w Rynku.
Absolutyzm pruski
1741 r. – wojska pruskie bez żadnych przeszkód opanowały miasto.
1744 r. – wprowadzenie w Legnicy jednolitej numeracji posesji; katastrofa budowlana w kościele św. Jana (zawaliły się sklepienia).
1756–1763 – wojna siedmioletnia.
1757 r. – oblężone miasto kapituluje przed wojskami pruskimi.
1760 r., 15 sierpnia – król pruski Fryderyk II odniósł wielkie zwycięstwo nad wojskami austriackimi w bitwie pod Pątnowem w pobliżu Legnicy.
1761 r. – ogień strawił tzw. „górne miasto” (okolice Rynku) oprócz Akademii Rycerskiej, jego odbudowa podporządkowana została rygorystycznym przepisom; w mieście pojawiły się pierwsze odcinki zwartej, dwupiętrowej zabudowy w układzie kalenicowym.
1766 r. – kazano otynkować wszystkie domy w mieście.
1777 r. – w związku z kasatą zakonu jezuitów franciszkanie przejmują prowadzenie szkoły „pojezuickiej” (do 1801 r.).
1785 r., 19 kwietnia – kulminacyjna fala powodzi zalewa całe „dolne miasto”.
1789 r. – połowa domów była już kryta dachówką.
Pruskie miasto samorządowe
1806-1808 r. – Legnica pod okupacją francuską.
1806 r., 21 listopada – wojska napoleońskie pod wodzą Hieronima Bonaparte bez walki zajmują miasto.
1806 r. – napoleońscy żołnierze stacjonujący na dziedzińcu zamku zaprószyli ogień; spaliły się stajnie i pomieszczenia dla woźniców.
1808 r. – adaptacja pomieszczeń legnickiego zamku na biura rejencji – wydanie „prawa o porządku miejskim” w Prusach; przywrócenie samorządności miejskiej.
1809 r. – decyzja o przeniesieniu z Głogowa do Legnicy siedziby jednej z niedawno utworzonych rejencji Śląska.
1810 r., 30 października – edykt sekularyzacyjny; upaństwowiono dobra klasztoru benedyktynek, zespół budowli należących do bernardynów, pałac opatów lubiąskich oraz budynki zakonu krzyżowców z czerwoną gwiazdą.
1811 r. – przekształcenie Akademii Rycerskiej w gimnazjum.
1812 r. – zburzenie kościoła franciszkańskiego; klasztor służył jako przytułek i szpital.
1812 r. - Legnica liczyła 9399 mieszkańców.
1813 r., 27 maja – ponownie pojawia się w Legnicy Napoleon ze swoimi wojskami, on sam spędza tu jedną noc.
1812 r. – zaczyna funkcjonować filia berlińskiej loży masońskiej "Pitagoras" (w jej siedzibie wzniesionej w 1890 r. mieści się obecnie Legnicka Biblioteka Publiczna).
1812 r. – działa dziesięć szkół elementarnych (protestanckich i katolickich) oraz Akademia Rycerska i Gimnazjum Miejskie.
1812 r. – po wydaniu edyktu emancypacyjnego do Legnicy napływają kolejne rodziny żydowskie.
1813 r., 26 sierpnia – bitwa nad Kaczawą, rozstrzygająca o wycofaniu wojsk francuskich, pokonanych przez sojuszniczą armię prusko-rosyjską, dowodzoną przez marszałka G. Blüchera.
1816-1902 r. – Benjamin Bilse – popularny muzyk, kompozytor i dyrygent, kapelmistrz legnickiej orkiestry miejskiej w latach 1845-1865, pod którego kierownictwem orkiestra odnosiła wielkie sukcesy, miał ogromny wpływ na życie muzyczne Legnicy.
1818 r. – drukarz Ernst Doench zaczyna wydawać ukazujący się dwa razy w tygodniu „Allgemeiner Niederschlesischer Anziger”, po roku przekształcony w „Correspondent von und fur Schlesien”.
1822 r. – poświęcenie cmentarza komunalnego na przedmieściu wrocławskim.
1822 r., 11 marca – od uderzenia pioruna spalił się kościół Najświętszej Marii Panny (odbudowano go w latach 1824-1828).
1829 r. – pod wodą znalazło się całe miasto.
1835 r. – płonie legnicki zamek i jego barokowe wyposażenie.
1835 r., sierpień – z okazji wielkich manewrów pod Legnicą odbywa się zjazd monarchów, uczestników koalicji antynapoleońskiej.
1836 r. – zaczyna wychodzić „Liegnitzer Stadtblatt” (później „Liegnitzer Tageblatt”); w 1866 jego wydawcą został H. Krumbhaar i przekształcił czasopismo w dziennik, który wychodził aż do 1945 r..
1836 r. – płonie jedna strona ul. Wrocławskiej i domy na jej zapleczu (obecnie okolice ul. Kamiennej).
1836 r. – otwarto Królewską Prowincjonalną Szkołę Przemysłową, która przygotowywała uczniów do pracy w rzemiośle.
1836 r. – założenie cmentarza żydowskiego na terenach wykupionych i podarowanych gminie przez Raphaela Prausnitzera.
1838 r. – neogotycka przebudowa zamku (proj. Helle, korygowany przez K. F. Schinkla).
1841 r. – zorganizowano pierwszą legnicką wystawę ogrodniczą.
1841-1842 r. – budowa teatru miejskiego wg projektu K.F. Langhansa Młodszego.
1843 r. – inauguracja działalności nowo wybudowanego Teatru Miejskiego.
1844 r. – kolejowe połączenie Legnicy z Wrocławiem.
1844 r. – budowa Dworca Kolei Dolnośląskiej (pierwszy legnicki dworzec, pełnił swe funkcje do ok. 1880 r.).
1844 r., 4 października– na legnicki dworzec wjechał pierwszy pociąg.
1844-1850 r. – częściowa regulacja Kaczawy.
1846 r. – bankier Rafael Prausnitzer zakupił plac pod budowę synagogi (przy ul. Piekarskiej).
1846 r. – budowa kościoła ewangelicko-luterańskiego przy ul. Zofii Kossak.
1847 r., 16 czerwca odbyła się uroczystość otwarcia nowo wybudowanej synagogi.
1848 r. – budowa nowego Domu Strzeleckiego (przebudowano go w 1929 r.).
1849 r. – Eduard Seiler założył fabrykę fortepianów.
1853-1855 r. – budowa gmachu dla miejskich szkół powszechnych, przy pl. Słowiańskim wg projektu inspektora bud. Kirchnera (obecnie Zespół Szkół Ekonomicznych).
1856 r. – uruchomiono linię kolejową do Jawora i dalej – Strzegomia i Jaworzyny.
1857 r. – budowa gazowni; wprowadzenie gazowego oświetlenia ulic (200 latarń).
1860 r. – przybycie do miasta pułku grenadierów królewskich, których tytularnym dowódcą był następca tronu, późniejszy cesarz Wilhelm I.
1860 r. – przystąpiono do systematycznej rozbiórki średniowiecznych murów miejskich.
1863 r. – wytyczenie ulicy Gartenstrasse (obecnie Witelona).
1863 r. – otwarto połączenie kolejowe z Lubinem.
1865-1867 r. – budowa neorenesansowego gimnazjum miejskiego wg proj. radcy bud. Kirchnera – obecnie Zespół Szkół Elektryczno-Mechanicznych.
1869 r. – zabudowa pl. Słowiańskiego (Friedrichplatz) od str. zach. (od ul. Złotoryjskiej).
1869 r.,15 sierpnia – odsłonięcie na pl. Słowiańskim pomnika Fryderyka Wielkiego (kopia pomnika zaprojektowanego dla Szczecina przez G. Schadowa).
1869 r., 21 listopada – poświęcenie kaplicy przedpogrzebowej na cmentarzu komunalnym wybudowanej przez J.R. Mende wg zmodyfikowanych proj. inspektora Wolffa.
1871 r. – Legnica liczyła 23.135 mieszkańców.
1872 r. – rozszerzenie administracyjnych granic miasta i przyłączenie przedmieści.
1872 r.– odsłonięcie pomnika śpiącego lwa, dla upamiętnienia legniczan poległych w wojnach: z Danią (1864), Austrią (1866) i Francją (1870).
1873 r. – dokonano podziału miasta na 22 dzielnice (Tarninów, Kartuzy itd.).
1873 r.– włączono do miasta tereny Przedmieścia Głogowskiego.
1873 r.– oddanie gmachu sądu przy ul. Złotoryjskiej.
1874 r. – w Legnicy zorganizowano pierwszą wystawę przemysłową.
1874 r. – otwarto kolejowe połączenie ze Złotoryją.
1874 r. – powstał budynek banku Rzeszy, obecnie znajduję się tam Biuro Paszportowe Delegatury Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu. (przy ul. Skarbka).
1874-1882 r. – budowa koszar grenadierów (obecna siedziba PWSZ).
1875 r., 2 lipca – otwarcie „sanatorium” Wilhelmsbad, zakładu kąpielowo-leczniczego przy obecnej ul. Mickiewicza.
1875 r. – otwarto kolejowe połączenie z Żaganiem.
1878 r. – zbudowano zakład produkcji wody przy obecnej ul. Stromej.
1878-1880 r. – budowa sieci kanalizacyjnej w śródmieściu.
1879 r. – wytyczono i zabudowano ulice: Łukasińskiego, Chłapowskiego i Roosevelta.
1880 r. – oddano do użytku nowy dworzec kolejowy na miejscu obecnej hali peronowej.
1880 r. – otwarto Szkołę Podstawową Św. Jadwigi (obecnie SP nr 4) przy ul. Piastowskiej.
1880-1920 r. – w Legnicy wychodziły trzy gazety codzienne.
1881 r. – zmodernizowano istniejący od średniowiecza (od 1609 r. kamienny) most wrocławski.
1883 r. – oddano schronisko dla samotnych dziewcząt i wdów przy obecnej ul. Poselskiej.
1883 r. – Pierwsza Śląska Wystawa Budowli i Wyposażenia Ogrodowego.
1884-1886 r. – budowa neogotyckiego pasażu handlowego przy pl. Katedralnym.
1884 r. – budowa banku przy obecnej ul. Wjazdowej.
1885-1886 r. – zabudowa obecnych ulic Rzemieślniczej i Drukarskiej.
1887 r. – w mieście działało siedem wytwórni fortepianów.
1890-1892 r. – budowa gmachu poczty przy ul. Piastowskiej.
1890 r. – rozpoczęto instalowanie wodomierzy u indywidualnych odbiorców wody.
1890 r. – Pierwsza Zimowa Wystawa Ogrodnicza.
1894 r. – epidemia tyfusu.
1895-1912 r. – zabudowa obecnego Skweru Orląt Lwowskich.
1897-1898 r. – powstanie pierwszej w mieście elektrowni (w pobliżu cmentarza żydowskiego).
1898 r. – budowa i otwarcie palmiarni ufundowanej przez F. Beera.
1898 r. – uruchomiono cztery linie elektrycznego tramwaju.
1898 r. – otwarcie Dworca Legnicy Północnej.
1900 r. – Legnica liczy 54882 mieszkańców.
1901 r. – wytyczono plac (plac Warzywny) u zbiegu obecnych ul. Czarnieckiego i Daszyńskiego – zabudowa terenu wokół placu.
1901-1913 r. – budowa nowej dzielnicy mieszkaniowej – Tarninowa.
1902-1905 r. – Nowy Ratusz –wzniesiony wg proj. radcy P. Oehlemana.
1903-1904 r. – drewniany most kartuski (który powstał XVI w. na drodze dojazdowej do folwarku) zastąpiono nowym, kamienno-betonowym.
1903 r. – przebudowa zamku wg proj. Pfeiffera.
1905 r. – budowa katolickiego Kościoła Św. Trójcy zaprojektowanego przez wrocławskiego architekta Alexisa Langera.
1905-1906 r. – nowe witraże w kościele Mariackim, przedstawiające sceny z dziejów kościoła i historii Legnicy.
1906 r. – Towarzystwo Historii i Starożytności rozpoczyna edycję zeszytów naukowych "Mitteilungen des Geschichts- und Altertumsvereines".
1908 r. – budowa ewangelickiego Kościoła - Pomnika Cesarza Fryderyka (obecnie kościół p.w. Św. Jacka) według projektu Oskara Hossfelda, jednego z najwybitniejszych ówczesnych architektów niemieckich.
1909 r. – odkrycie sgraffitowych dekoracji na Domu pod Przepiórczym Koszem – wzniesiono gmach obecnej Kurii Biskupiej i Wyższego Seminarium Duchownego przy ul. Jana Pawła II (dawniej Augusta-Victoria Schule).
1911 r. – utworzenie Muzeum Dolnośląskiego z siedzibą przy ul. Muzealnej w zakupionej przez miasto willi Roehrichta z 1864 r.
1913 r. – budowa hali na sterowce wojskowe (których próbne loty oglądali legniczanie podczas manewrów w 1913 r.).
1914 r. – nowy budynek elektrowni.
1914 r. – Legnica liczyła 69.561 mieszkańców.
1914-1918 r. – I wojna światowa.
1915 r. – wprowadzenie kartek na chleb i mąkę
1915 r. – wydzielenie części cmentarza komunalnego z przeznaczeniem na cmentarz wojenny.
1917 r. – powódź, poziom wody w Kaczawie podniósł się o ponad pięć metrów.
1917-1923 r. – w Legnicy obowiązywał obok normalnej waluty również papierowy pieniądz zastępczy (Notgeld).
1918 r. – epidemia grypy (hiszpanka).
1922 r. – przyłączono do miasta tereny na południowym wschodzie (obecne okolice lotniska) – budowa koszar dla oddziałów łączności przy obecnej al. Rzeczypospolitej.
1924-1927 r. – budowa osiedli mieszkaniowych dla rodzin weteranów I wojny światowej (przy obecnych ulicach Kasprowicza i Kwiatkowskiego).
1925-1926 r. – wybudowano osiedle przy obecnych ulicach Marynarskiej i Artyleryjskiej.
1925-1926 r. – budowa krematorium na cmentarzu komunalnym.
1926 r. – w Legnicy funkcjonowało osiem fabryk instrumentów muzycznych, w tym najbardziej znana, produkująca pianina marki "Ed. Seiler"
1926-1927 r. – wybudowano osiedle przy obecnych ulicach Asnyka, Pancernej, Saperskiej, Artyleryjskiej i Złotoryjskiej.
1927 r. – otwarcie nowego dworca kolejowego (użytkowanego do dzisiaj).
1927 r., 25 czerwca – otwarcie GUGALI – Ogólnoniemieckiej Wystawy Ogrodnictwa i Przemysłu Śląskiego.
1927-1929 r. – nadbudowa wieży Starego Ratusza i zwieńczenie jej neobarokowym hełmem.
1928 r. – po Legnicy jeździ 538 zarejestrowanych w mieście aut osobowych i 506 motocykli.
1929-1933 r. – lata Wielkiego Kryzysu - zatrudnienie w miejscowych fabrykach pianin zmniejszyło się o prawie 85%, w przemyśle maszynowym o ponad 70 % , w przemyśle drzewnym - o prawie 50%.
Okres rządów hitlerowskich
1932 r. – zaczęto wydawać dziennik partii nazistowskiej
1932 r. – Legnicę odwiedził Adolf Hitler, na spotkanie z nim przybyło 40 tys. osób
1933 r., 27 marca – przejęcie władzy w ratuszu przez zwycięską w wyborach partię hitlerowską NSDAP
1933 r., 31 marca – zorganizowano pierwszy antyżydowski marsz
1933 r., 1 kwietnia – bojkot żydowskich lokali i placówek
1934 r. – rozpoczęcie budowy autostrady na odcinku Legnica – Wrocław
1934 r. – budowa nowego lotniska wojskowego
1934 r. – odkrycie renesansowych fresków na kamieniczkach śledziowych w Rynku
1936 r. – oddanie do użytku dwupasmowego odcinka autostrady Wrocław-Krzywa
1937 r. – przyłączenie do miasta terenów wsi Stare i Wielkie Piekary oraz Przybków; w sumie w okresie międzywojennym obszar miasta powiększył się o ponad 800 ha
1937 r. – budowa gmachu sztabu Wehrmachtu (obecnie siedziba ZUS)
1938 r., 9/10 listopada – spalenie legnickiej synagogi podczas Nocy Kryształowej
1939-1945 – II wojna światowa: militaryzacja części zakładów przemysłowych, pogorszenie warunków bytowych ludności cywilnej;
1939 r. – powstał Urząd Wyżywienia i Gospodarki, wprowadzono kartki na artykuły spożywcze i talony na art. przemysłowe;
1942 r. – z miasta wywieziono ostatnich legnickich Żydów;
1944 r. – prawie do końca . działały w mieście wszystkie instytucje, z teatrem włącznie
PRL
1945 r., 9 lutego – w południe wojska radzieckie wkroczyły do Legnicy.
- 6 kwietnia – przemarsz II Armii Wojska Polskiego na linię frontu nad Nysę Łużycką;
- 25 kwietnia – do miasta przybywa pierwsza polska grupa operacyjna, by przejąć od wojsk radzieckich władzę cywilną.
- 5 maja – powstała Miejska Zawodowa Straż Pożarna (trzech strażaków!).
- 6 maja – otwarcie Urzędu Poczty Polskiej.
- 7 maja – rozpoczyna urzędowanie Zarząd Miejski.
- 8 maja – przeniesienie do Legnicy kwatery głównej II Frontu Białoruskiego.
- 1 i 9 maja – w mieście wybuchają liczne pożary, celowe podpalenia dokonywane przez żołnierzy radzieckich dla uczczenia zwycięstwa; płonie zamek, muzeum i prawie całe centrum Starego Miasta.
- 17 maja – uruchomienie polskiego punktu ambulatoryjnego przy ul. T. Kościuszki, a później pogotowia chirurgicznego przy ul. S. Reymonta, wreszcie pod koniec maja – Szpitala Miejskiego przy ul. Poselskiej.
- 4-25 maja – pojawia się „Dziennik Legnicki”, pisany na maszynie i rozklejany w mieście.
- 25 maja – polska administracja przejęła od wojsk radzieckich miejskie urządzenia komunalne.
- maj – w mieście mieszka 1085 Polaków i 24 000 Niemców.
- maj/czerwiec – przyjeżdżają pierwsi polscy repatrianci.
- czerwiec: zaczyna wychodzić „Gazeta Dolnośląska” (tygodnik z agendami w Legnicy i we Wrocławiu).
- 8 czerwca – z Trzebnicy do Legnicy przeniesiono siedzibę dolnośląskich władz państwowych.
- 30 czerwca - w legnickim USC udzielono pierwszego ślubu.
- 2 lipca – nakaz radzieckich władz wojskowych opuszczenia przez Polaków centrum i przeniesienia się na Zakaczawie.
- 29 lipca – utworzono prokuraturę.
- 31 lipca – uruchomiono oddział NBP.
- 13 sierpnia – wychodzi pierwszy numer tygodnika „Trybuna Dolnosląska”.
- 14 sierpnia – przejęcie przez polskich kolejarzy dworca; pierwsze połączenia kolejowe z Żaganiem i Świdnicą.
- 26 sierpnia – otwarcie kina „Bałtyk”.
- zorganizowano Miejską Komendę MO.
- 27 sierpnia – wychodzi pierwszy numer „Pioniera” - dziennika dla Dolnego Śląska; w Legnicy ukazują się 43 numery, później całą redakcję przeniesiono do Wrocławia; w 1946 r. „Pioniera” przekształcono w „Słowo Polskie”.
- 20 września – uruchomiono Ośrodek Zdrowia przy ul. Powstańców Śląskich.
- 31 października – za przyzwoleniem Rosjan Zarząd Miejski przeniósł się z dzielnicy za Kaczawą do centrum.
- uruchomiono trzy linie tramwajowe; od wrześnie funkcjonowała już komunikacja samochodowa;
- październiku – Legnica miała 30 000 mieszkańców.
- 18 listopada: wspólnymi siłami władz i mieszkańców zburzono niemieckie pomniki Fryderyka II i Wilhelma I.
1945 r. – uruchomienie Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Milana” i Legnickich Zakładów Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego.
1946 r. – w marcu podjęto decyzję o zmianie nazwy miasta z dotychczas używanej - Lignica na – Legnica.
- 26 kwietnia – inauguracyjne posiedzenie rady miejskiej.1 lipca – wyjechał z Legnicy pierwszy transport Niemców (1755 osób).
- uruchomienie Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Hanka”.
- zapadła decyzja o uruchomieniu w Legnicy radzieckiej sceny teatralnej w budynku dawnego teatru miejskiego, zespół artystyczny sprowadzono z Charkowa; na potrzeby teatru przeznaczono również sąsiedni budynek Starego Ratusza.
- 6 listopada – przeniesiono z Andrzejowa pod Łodzią do Legnicy Centrum Wyszkolenia Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego; w 1946 r. przekształcono je w Szkołę Oficerską KBW, która działała do 1966 r..
1947 r. – w marcu Rosjanie przekazali władzom polskim główny budynek poczty.
1947 r., 1 kwietnia – przejęcie od Rosjan wodociągów i kanalizacji (normalizuje się życie w mieście).
1947 r., 1 listopada – inauguracja działalności Biblioteki Miejskiej.
1948 r. – uruchomienie Legnickiej Fabryki Fortepianów i Pianin.
1951 - 1955 – pierwszy etap budowy huty miedzi "Legnica".
1951 r. – na pl. Słowiańskim stanął Pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej autorstwa Józefa Gazy z Warszawy.
1953 r., 12 maja – powołanie Archiwum Państwowego w Legnicy; od 1959 r. – Oddziału Terenowego Archiwum Państwowego Miasta Wrocławia i Województwa Wrocławskiego.
1954 r., lipiec – pojawiają się „Wiadomości Legnickie”; początkowo nieregularny 2-tygodnik, od 1959 r. – tygodnik; w 1964 tygodnik „WL” przejmuje Wrocław.
1956 r., 23-24 października – największe na Dolnym Śląsku antyradzieckie demonstracje uliczne.
1956-1958 – większość Niemców nadal jeszcze pozostających w mieście wyjechało z Legnicy.
1957 r. – odkrycie przez ekipę wiertniczą Jana Wyżykowskiego złóż miedzi w okolicach Sieroszowic.
1959 r. – powstało Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Legnicy.
1959 r. – zakończono budowę Huty Miedzi ; początkowo jej produkcja oparta była głównie o surowiec importowany z Afryki.
1962 r. – narodziny legnickiego muzeum (obecnie Muzeum Miedzi w Legnicy); 1 kwietnia na stanowisko kierownika „Muzeum w organizacji” powołano Tadeusza Gumińskiego.
1962 r. – ukazał się pierwszy tom „Szkiców Legnickich”.
1962 r. – Legnicę opuścił Wolfgang Meissler (1928-2006), ostatni niemiecki pastor. Po wyjeździe kontynuował działalność na rzecz rodzinnego miasta,. które ponownie odwiedził dopiero w 1983 roku. Założył fundację „Pomoc dla Śląska”, która wspierała dolnośląskich ewangelików. Zorganizował transport darów z lekarstwami dla legnickiego szpitala na kwotę 600.000 marek niemieckich. W 1988 r. rozpoczął zbieranie pieniędzy na remont legnickiego Kościoła Mariackiego. Dzięki jego staraniom wyremontowano dach, kaplicę sukienników, zabytkowe organy i 14 cennych witraży. Odrestaurowane zostało również prezbiterium tej świątyni. Zmarł w Hamburgu. Był pierwszym Niemcem, któremu w 1996 r. nadano tytuł „Zasłużony dla Legnicy”.
1964 r. – przejęcie budynków Starego Ratusza i teatru z rąk Rosjan.
1964 r. – cygańskie wozy stanęły na podwórzach przy obecnej ulicy Kartuskiej – przymusowe osiedlenie społeczności romskiej.
1964 r. – odkopanie reliktów romańskiej kaplicy na dziedzińcu zamku.
1966 r. – pożar kolegium pojezuickiego i zachodniej wieży kościoła św. Jana.
1966 r. – uruchomiono Zakłady Mechaniczne Legmet w Legnicy.
1966 r., 5 września – w Legnicy powołano Podoficerską Szkołę Zawodową Wojsk Łączności.
1967 r. – pierwsza edycja Dolnośląskiego Święta Pieśni i Tańca „Legnica Cantat”, przekształconego w Dolnośląski, a później Ogólnopolski Turniej Chórów „Legnica Cantat”. Jego pomysłodawcą był Henryk Karliński (1922-1975) – nauczyciel, muzyk i działacz kultury, legniczanin od 1949 r., tworzył chóry szkolne i teatry małych form, założyciel chóru „Madrygał” i współtwórca Turnieju „Legnica Cantat”.
1968 r. – zlikwidowano komunikację tramwajową, wprowadzając autobusową.
1968 r., 24 października – otwarcie filii Politechniki Wrocławskiej w Legnicy.
1972 r. – zaczynają wychodzić „Konkrety”; początkowo organ KW PZPR, w 1989 r. przekształcone w tygodnik społeczny.
1975 r. – w związku ze zmianami administracji terenowej Legnica zostaje podniesiona do rangi miasta wojewódzkiego.
1977 r., 1 stycznia powołano do życia Teatr Dramatyczny (obecnie Teatr im. Heleny Modrzejewskiej).
1977 r., 27 listopada – inauguracja działalności teatru premierą sztuki „Lato w Nohant”.
1977 r. – budowa nowego mostu w ciągu ul. Wrocławskiej.
1977 r., 13 kwietnia otwarto wystawę wrocławskich rysowników i karykaturzystów Satyrykon, która już w następnym roku przekształciła się w ogólnopolską, konkursową wystawę rysunku satyrycznego, a od 1985 r. ma charakter międzynarodowy.
1977 r., sierpień – wielka powódź, prawie całe śródmieście (70 ulic) znalazło się pod wodą.
1979 r. – przekazanie przez władze radzieckie gmachu Akademii Rycerskiej.
1979 r. – legnickie Biuro Wystaw Artystycznych (obecnie Galeria Sztuki) zorganizowało I Ogólnopolski Przegląd Form Złotniczych; obecnie ta cyklicznie odbywająca się impreza ma charakter międzynarodowego festiwalu sztuki złotniczej pn. Legnicki Festiwal Srebra.
1981 r., lipiec – otwarcie filii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze.
Okres III Rzeczpospolitej
1989 r. 4 i 18 czerwca – wybory do Sejmu i Senatu.
1989 r. – uruchomiono pierwsze obiekty Szpitala Wojewódzkiego im. Antoniego Falkiewicza.
1990 r., 27 maja – wybory Rady Miejskiej.
1990 r., 6 czerwca – pierwsza sesja Rady Miejskiej Legnicy i Wybór Prezydium Rady: Marek Kozłowski – przewodniczący, Mieczysław Borkowski – wiceprzewodniczący, Ryszard Kępa – wiceprzewodniczący.
1990 r., 15 czerwca – wybór Zarządu Miasta Legnica, w którego skład weszli: Tadeusz Pokrywka – prezydent i wiceprezydenci Marek Lewański i Józef Jarosz oraz członkowie Zarządu: Andrzej Bednarz, Edward Jaroszewicz, Ryszard Jaśkowski
1990 r. – lokalna stacja radiowa rozpoczęła nadawanie programów.
1990-1992 – ukazuje się Tygodnik Obywatelski „TO”.
1991-1994 – wychodzi „Gazeta Legnicka” – dziennik (915 numerów).
1992 r., 21 kwietnia – powołano Diecezję Legnicką, pierwszym legnickim biskupem został Tadeusz Rybak.
1992 r. – otwarcie Oddziału Dolnośląskiego Wyższej Szkoły Zarządzania The Polish Open University w Warszawie.
1993 r., 15 czerwca – podpisanie porozumienia o współpracy między Legnicą i Wuppertalem
1993 r., 16 września – ostatnie oddziały Armii Radzieckiej opuszczają Legnicę.
1993 r. – po raz pierwszy po wojnie przyznano tytuł Honorowego Obywatela Legnicy, otrzymał go Tadeusz I. Gumiński.
1993 r., 25 marca – otwarcie Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej.
1994 r. – ustanowienie Nagrody Miasta Legnicy, przyznanej po raz pierwszy w 1996 r.
1994 r., 21 lipca – otwarcie filii Wyższej Szkoły Technicznej w Głogowie.
1995 r., 17 maja – na rynku prasowym pojawia się nowy tygodnik – „Panorama Legnicka”.
1997 r., 9 kwietnia – pierwszy przekaz informacyjny ze studia przy ul. Zielonej Telewizji Kablowej „DAMI”.
1997 r., 2 czerwca – wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II w Legnicy.
1997 r., 18 czerwca – podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej nadano Radzie Miejskiej sztandar.
1997 r., 20-21 lipca – powódź, woda przerwała wały w dwóch miejscach, przy Kąpielisku Północnym i na Osiedlu Stare Piekary.
1997 r., 31 lipca – powołanie Wyższej Szkoły Menadżerskiej, pierwszej niepaństwowej uczelni w Legnicy.
1998 r., 16 czerwca – otwarcie Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Legnicy.
1998-2001 – zbudowano kościół św. Tadeusza Apostoła.
1999 r. – Legnica traci statut miasta wojewódzkiego; zostaje miastem na prawach powiatu i stolicą powiatu ziemskiego w województwie dolnośląskim.
1999 r.– Rada Europy odznaczyła Legnicę Dyplomem Europejskim.
1999 r., 7 kwietnia – lotnisko Legnica wpisane zostało do Państwowego Rejestru Lotnisk Cywilnych.
1999 r., 28 maja – uroczyste otwarcie pierwszej fabryki w Legnickiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej (firmy SBT).
1999 r., 17 lipca – po remoncie i modernizacji oddanie do użytku Kąpieliska Północnego „Kormoran”.
1999 r., 9 września – oddanie do użytku zmodernizowanego mostu na Kaczawie przy ul. Jaworzyńskiej.
1999 r., 21 listopada – podpisanie porozumienia o współpracy miast Legnica i Drohobycz (Ukraina).
2000 r., 14 lutego – Legnica i Blansko (Czechy) podpisały porozumienie o współpracy.
2000 r., 7 października – premiera spektaklu Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy pt. „Ballada o Zakaczawiu” w dawnym kinie Kolejarz na Kartuzach (Zakaczawiu); oparta na faktach opowieść o życiu w powojennej Legnicy; spektakl obsypany nagrodami; adaptowany na wersję telewizyjną i wielokrotnie emitowany w ogólnopolskich programach TVP
2000 r., 2 października – Sąd Okręgowy przeniósł się do przejętego po opuszczeniu Legnicy przez Rosjan i wyremontowanego budynku przy ul. Złotoryjskiej.
2000 r., 5 grudnia – rozpoczęto realizację budowy obwodnicy zachodniej, od skrzyżowania z ul. Chojnowską do ul. Złotoryjskiej, Jaworzyńskiej, Nowodworskiej aż do węzła na autostradzie A 4; zadanie podzielono na 4 etapy.
2001 r., 29 maja – oddano do użytku rondo na skrzyżowaniu obwodnicy zachodniej ul. Złotoryjską
2001 r. – wręczenie Honorowej Flagi Rady Europy dla miasta Legnicy.
2002 r. – na wieży legnickiej katedry zamontowano kuranty.
2004-2006 – rewitalizacja ulicy Najświętszej Marii Panny.
2004 r., czerwiec - Pierwszy Wielki Zjazd Legniczan.
2004 r. – wręczenie Plakiety Rady Europy dla miasta Legnicy.
2004 r. – założenie Wyższej Szkoły Medycznej LZDZ w Legnicy.
2005 r., 4 listopada – oddanie do użytku ostatniego odcinka (od ul. Jaworzyńskiej do autostrady A 4) obwodnicy zachodniej.
2007 r., 13-16 września – I Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Miasto”.
2009 r., 23 lipca – huragan w Legnicy, ginie 1 osoba, 42 zostaje ranne, żywioł wyrządza gigantyczne straty - zwłaszcza na terenie parku Miejskiego
2015 r. – zakończono renowację Akademii Rycerskiej
2017 r. – Legnica podpisała umowę partnerską z Miśnią (Niemcy).